Þjóðleikhússtjórar frá upphafi:

1949-1972   Guðlaugur Rósinkranz
1972-1983   Sveinn Einarsson
1983-1991   Gísli Alfreðsson
1991-2005   Stefán Baldursson
2005-            Tinna Gunnlaugsdóttir

Guðlaugur Rósinkranz

Fyrsti þjóðleikhússtjórinn var Guðlaugur Rósinkranz, og gegndi hann starfinu í hvorki meira né minna en 23 ár. Guðlaugur var við nám í Svíþjóð á árunum í kringum 1930, og var eftir það mikill áhugamaður um norræna samvinnu. Þá gegndi hann stöðu yfirkennara við Samvinnuskólann og vann þar við hlið Jónasar Jónssonar frá Hriflu í áraraðir.
Í ævisögu sinni; ,,Allt var það indælt stríð" segir Guðlaugur:
            ,,Þegar ég var spurður hvernig mér líkaði þjóðleikhússtjórastarfið: Er þetta ekki
            hræðilega erfitt? Þá svaraði ég hiklaust og geri enn: Það var oft erfitt, en þetta
            var svo fjölbreytt og skemmtilegt viðfangsefni að ekkert get ég hugsað mér
            jafnskemmtilegt. Sérstaklega var ánægjulegt að vinna við uppbyggingu þessarar
            merkilegu stofnunar alveg frá byrjun. Starf þetta veitti mér, þó erfitt væri, og
            kannski einmitt vegna þess, mikla lífsgleði og fullnægingu í lífinu sem ég vildi
            ekki hafa farið á mis við."
            (Guðlaugur Rósinkranz: Allt var það indælt stríð, Örn og Örlygur, 1977)
 
 

Sveinn Einarsson

Leikstjórinn Sveinn Einarsson (f. 1934) gegndi stöðu þjóðleikhússtjóra í rúman áratug á árunum 1972-1983. Hann hafði áður verið leikhússtjóri hjá Leikfélagi Reykjavíkur á árunum 1963-72. Sveinn hefur leikstýrt á níunda tug leikverka, þar af fimmtán í sjónvarpi og á annan tug erlendis. Hann er stofnandi og stjórnandi leikhópsins Bandamanna, sem ferðast hefur víða um heim með sýningar sínar. Þá hefur hann sent frá sér nokkur ritverk, m.a. Íslensk leiklist I og II og tvær bækur um árin annars vegar sem hann var leikhússtjóri LR (Níu ár í neðra) og um árin sem hann var þjóðleikhússtjóri (Ellefu ár í efra). Sveinn hefur verið varaforseti Alþjóðasamtaka leikhúsmanna (ITI), sinnt trúnaðarstörfum á norrænum og alþjóðlegum vettvangi, m.a. fyrir Evrópuráðið og var 2001 kjörinn í aðalstjórn UNESCO.
 
 

Gísli Alfreðsson

Gísli Alfreðsson leikari og leikstjóri var þjóðleikhússtjóri frá árinu 1983-1991. Hann lék í München veturinn 1958-59, en starfaði eftir það mest sem leikstjóri, m.a. í Þjóðleikhúsinu, með leikhópnum Grímu og í útvarpi og sjónvarpi. Hann var formaður félags íslenskra leikara (1975-1983). Eftir að Gísli lét af starfi Þjóðleikhússtjóra, varð hann skólastjóri Leiklistarskóla Íslands, og gegndi því starfi til ársins 2000. 
 
 

Stefán Baldursson

Á árunum 1991 til 2005 var Stefán Baldursson þjóðleikhússtjóri. Hann lauk námi árið 1971 í leikhús- og kvikmyndafræðum frá Stokkhólmsháskóla. Hann starfaði um skeið við leiklistardeild útvarpsins og við gerð sjónvarpsþátta. Í Þjóðleikhúsinu hefur Stefán sett upp fjölda sýninga, meðal annars Kaupmann í Feneyjum, Góðu sálina í Sesúan, Grænjaxla, Stundarfrið, Sumargesti, Brúðarmyndina, My Fair Lady, Stakkaskipti, Villiöndina, Brúðuheimili, Horfðu reiður um öxl og Veislunni. Stefán hefur einnig starfað sem leikstjóri hjá Leikfélagi Akureyrar, Alþýðuleikhúsinu, Nemendaleikhúsinu og Leikfélagi Reykjavíkur, þar sem hann var leikhússtjóri í 7 ár og stjórnaði á þeim tíma meðal annars Sölku Völku, Barni í Garðinum, Gísl, Draumi á Jónsmessunótt og Degi vonar. Stefán hefur leikstýrt á sjötta tug útvarpsleikrita og ýmsum sjónvarpsverkefnum, þeirra á meðal Liðinni tíð, Stundarfriði, áramótaskaupum og Næturgöngu. Hann hlaut Menningarverðlaun Dagblaðsins í leiklist árið 1979, í fyrsta sinn sem þau voru veitt. Eftir að Stefán lét af starfi leikhússtjóra LR leikstýrði hann fjölmörgum sýningum í Danmörku, Noregi, Svíþjóð og Bandaríkjunum, þeirra á meðal Sölku Völku í Osló, Villiöndinni og Stræti í Árósum og Stund gaupunnar og Degi vonar í Álaborg. 
 
 

Tinna Gunnlaugsdóttir

Tinna Gunnlaugsdóttir lauk prófi frá Leiklistarskóla Íslands árið 1978. Tinna hefur verið fastráðin við Þjóðleikhúsið í tvo áratugi og leikið fjölmörg hlutverk þar af mörg burðarhlutverk. Þar má nefna Snæfríði Íslandssól í Íslandsklukkunni, eiginkonuna í Rashomon, titilhlutverkið í Yermu, greifynjuna Nastösju Filippovnu í Fávitanum, Lois í Leigjandanum, Geirþrúði drottningu í Hamlet, Fedru í samnefndu leikriti, Elsu í Veislunni og Pasha Lavrenjovu í Svartri mjólk. Tinna hefur einnig leikið hér ýmis gamanhlutverk, meðal annars Rítu í Ríta gengur menntaveginn, Bíbí í Skvaldri, Kíkí í Kjaftagangi og Álfdísi í Nönnu systur. Hún lék Maj í Elskaðu mig hjá Alþýðuleikhúsinu og Dóru í Á sama tíma að ári og Á sama tíma síðar í Loftkastalanum. Tinna hefur auk þess leikið í fjölda kvikmynda, meðal annars í Atómstöðinni, Hvítum mávum, Í skugga hrafnsins, Svo á jörðu sem á himni og Ungfrúin góða og húsið. Hún hefur hlotið fjölda verðlauna fyrir hlutverk sín í kvikmyndum, hér heima og erlendis. Tinna var forseti Bandalags íslenskra listamanna um árabil áður en hún tók við starfi þjóðleikhússtjóra í janúar 2005.