Mögnuð nútímaklassík um ábyrgð, græðgi, sekt og sakleysi.
Allir synir mínir var frumsýnt í byrjun mars 2011 og hlaut afar góðar viðtökur. Sýningin var tilnefnd til sex Grímuverðlauna, meðal annars sem besta sýning ársins.
Allir synir mínir er verkið sem gerði Arthur Miller frægan, sannkölluð nútímaklassík um fjölskyldu þjakaða af leyndarmálum fortíðarinnar og ýmsa þá þætti í sálarlífi mannanna og samfélagi sem okkur eru sérstaklega hugleiknir nú á tímum.
★ ★ ★ ★ ★
Algjör klassík!
... leikur eins og hann gerist bestur.
I.Þ. (Mbl.)
★ ★ ★ ★
Fantagóð sýning á allan hátt!
Leikurinn er upp á fimm stjörnur ...
E.B. (Fbl.)
★ ★ ★ ★ ★
Glæsilegur Miller í Þjóðleikhúsinu
J.V.J. (DV)
Nánar um verkið:
Fjölskyldufaðirinn Joe Keller er verksmiðjueigandi í Bandaríkjunum, sem var á sínum tíma sýknaður af ákæru um að hafa framleitt gallaða vélarhluta í flugvélar. Yngri sonur Kellers var herflugmaður en hvarf í stríði fyrir þremur árum og er talinn af. Móðirin heldur þó enn í vonina um að hann sé á lífi og bíður heimkomu hans. Þegar eldri sonur hjónanna upplýsir um ást sína og unnustu yngri bróðurins fer af stað ófyrirsjáanleg atburðarás, og fjölskyldan neyðist til að takast á við ógnvænlega hluti úr fortíðinni.
Höfundur spyr hér stórra spurninga um siðferði og samfélagslega ábyrgð, en jafnframt er Allir synir mínir magnað, sálfræðilegt verk, þrungið spennu.
Magnþrungið, sígilt verk um það sem getur gerst þegar græðgi og stundarhagsmunir ráða ferðinni.
Þjóðleikhúsið má vera stolt af þessari sýningu. Hún er því og öllum sem að henni koma til sóma. Nú er áhorfenda að sýna að þeir kunni gott að meta.
Jón Viðar Jónsson, DV
Stefán Baldursson leikstýrir verkinu. Stefán er á heimavelli í fleiri en einum skilningi og hefur hann vandað mjög til verksins.
Allir synir mínir er mjög vönduð, hefðbundin sýning. Hér fer saman frábærlega vel samið leikrit, algjör klassík, fín leikstjórn og umgjörð og leikur eins og hann gerist bestur.
Ingibjörg Þórisdóttir, Morgunblaðinu
Þesssi volduga sýning stendur í þrjá heila tíma með einu hléi. Um leið og leikhúsgestir þökkuðu leikendum fyrir góða sýningu, var mér efst í huga hvílíkt meistaraverk þetta leikrit er. Sígilt drama um mannlegan breiskleika og óvægin afhjúpun á áferðarfallegum sýndarveruleika þjóðfélags, sem lifir í blekkingu um eigið ágæti, en undir yfirborðinu er veruleikinn allur annar, harður og miskunnarlaus. Meistarverk, sem á erindi við okkur öll.
Bryndis Schram, pressan.is
Það er í raun ótrúlegt, hversu hægt tempóið er í sýningunni, hversu fá „mómentin” eru þarsem leikið er stórt. Áhorfendum er nánast ögrað. Það fór svolítið í taugarnar á mér í byrjun en það breyttist. Fléttan í verkinu er það hrífandi og spennandi að þessi hvunndagslega leið kvikmyndarinnar að henni sýnist kórrétt. Hlustunin í salnum, allan seinnihlutann, var líka svo góð að hún var næstum áþreifanleg. Auðmýkt leikstjórans gagnvart orðum og sögu höfundar bar sem sagt ríkulegan ávöxt.
María Kristjánsdóttir, smugan.is